Nepalska część longandrollowego
tripu zbliża się do końca i wypada podsumować miesiąc testów
lokalnego menu, zarówno w miejscach określanych jako ekskluzywne,
jak i tych mniej ekskluzywnych, a także takich, do których słowo
„ekskluzywne” jest mniej więcej tak samo właściwe jak pisanie
pięćdziesięciostronnicowego poematu dotyczącego ziemniaków*. Mam tu na myśli wszelkiego rodzaju wózki z szamą, dziury w
ścianach, prowadzące do lokalnych odpowiedników budek na dworcu
czy obiad w chacie lepionej z błota w dżungli.
