Long'n'Roll

Nepal i Indie, z góry na dół. Tak w zasadzie to ponad 2 miesięczny downhill z Himalajów na plaże Kerali. Nauka buddyjskich mnichów jazdy na desce, longowa pacyfikacja strajków w Kathmandu, walka z ulicznym chaosem New Delhi i cruising wśród kosmicznych krajobrazów Hampi. Hell Yeah!

Kamienie, kamienie, kamienie, kamienie, dżungla, kamienie, błoto, kamienie, dżungla i kamienie. Ale za to jakie! Jeden z cudów Azji Południowo Wschodniej kontra my i nasze srebrne rumaki (nie ma asfaltu zbytnio, więc śmigamy rowerowo). Witamy w Kambodży.

Nudna i możliwa do pominięcia część, w której najpierw odbywamy traumatyczną podróż lądowo-wodną, a potem praktykujemy wiejski chill out na Si Phan Don. Taki wiejski wiejski.

W której nasi bohaterowie najpierw oddają się francuskim rozrywkom, później nie oddają laotańskiej policji, podziwiają szalone wizje pewnego człowieka, a na koniec znikają w otchłani pod górami.

Kiedyś taki jeden mądry kolo powiedział panta rei, że wszystko się zmienia i ważne by nie wchodzić do tej samej rzeki (szczególnie w Laosie, choć tego nie ma w oficjalnej wersji). Zgodnie z jego słowami, bo zawsze warto słuchać mądrzejszych, wiele się zmieniło, a potem weszliśmy do rzeki, wypiłem piwo z małpą i zjadłem faszerowanego nietoperza. Oto szczegóły:

Nowy kraj, wielkie zmiany, dużo wody i przygody. Czyli znów obraliśmy kierunek południowy i pędzimy przez Laos, podobno jeden z tych krajów, do których chce się wracać i wracać i wracać. Jeszcze nic o tym nie wiemy, ale jak nie dotrzemy do 3miasta, to znaczy, że zostaliśmy gdzieś w okolicy.

Chiang Mai to niegdysiejsza stolica północnej Tajlandii. Miasto setek pięknych świątyń, przemiłych ludzi, wspaniałej szamy i... przemocy przez duże P. Łokcie wbijane w czułe miejsca na ciele, ciosy kolanem w nos, piszczele obijające żebra... To mniej więcej kojarzymy z tego, stanowczo przykrótkiego, postoju.

Chcieliśmy dać zdjęcie jakiegoś brutalnego, niskiego kopniaka, ale wiemy że wchodzą tu nieletni, więc jest architektura sakralna

Kurde, wiedziałem, że to miasto nie może być normalne. I dobrze, bo po wybornych wczasach na wyspach liczyłem wręcz na jakieś miejskie szaleństwo, kurz,spaliny i nieco longboardowania.  Lecz to co zastałem na miejscu mnie nieco przerosło. Nie było tylko małpy sprzedającej dragi, jak w KacVegas 2...

Zmiany, zmiany, zmiany, zmiany! Pożegnaliśmy się z Indiami. Definitywnie i na czas dłuższy. Koniec z curry, targowaniem się, krowami na ulicy.... Pojazdem powietrznym przemknęliśmy nad półwyspem Dekan, nad oceanem Indyjskim i kilkoma innymi miejscami (których nie było widać bo było ciemno lub za wysoko) i rozpoczęliśmy nowy, jak się szybko okazało, całkiem przyjemny etap tripu – czyli Malezję.

A taki post ogólny o tym jak jest kolorowo. Bo przecież Indie to kraj kolorowy – dużo śmieci w różnych kolorach, kraj niesamowitych zapachów – w sporej części szamba, kraj niesamowitych ludzi - szczególnie taksówkarzy, mających IQ zbliżone do krewetki... 

Indie kojarzą Wam się z dostojnymi ludźmi w kolorowych turbanach, orientalną architekturą i (względnym) spokojem? FAAAIIL!!! To w 96,8% chaos drogowy, wąsaci faceci w koszulach, dziwnie kiwający głowami i traktujący cie jak worek dolarów, kobiety (czasem też wąsate) chcące koniecznie wyciągnąć kilka rupii i dzieci (wąsy niestwierdzone), pytające się czy dasz im kasę. Na szczęście na mapie tego kraju jest kilka wyjątków – np. taka świątynia w Amritsar.

 

Szorty i japonki to główne atrybuty odzieżowe ostatnich dni. Obniżenie wysokości n.p.m. spowodowało dość znaczny wzrost odczuwalnej temperatury powietrza. Dodatkowo wpływ lokalizacji nad jeziorem (drugim największym w kraju) i klimat niczym z nadmorskiej miejscowości wypoczynkowej połączyły się w relaksującą mieszankę przyozdobioną widokiem Himalajów. To przedostatni przystanek nepalskiej przygody zanim przedostaniemy się do znacznie bardziej zaludnionego i chaotycznego południowego sąsiada. No, ale cieszmy się chwilą… 

W kraju zapanował EURO szał i nam się też nieco udzieliło. Jak pewnie wszyscy wiecie jesteśmy oddanymi fanami piłki nożnej, lecz niestety nie będziemy mogli wspierać naszej reprezentacji podczas mistrzostw, głównie z racji tego, że jesteśmy 6 528 km od Polski i systematycznie się oddalamy. By choć trochę dodać otuchy drużynie Smudy - hymn Euro w wersji nepalskiej!